Wydawca treści Wydawca treści

historia

Lasy obecnego Nadleśnictwa Krasiczyn były własnością ziemskich właścicieli takich jak: księcia Leona Sapiehy, J. Pawlikowskiego - Kniażyce, W. Chwapil - Krzeczkowa, majątek Mielnów - Chołowice, dr F. Drużbackiego - Prałkowce, majątek Grochowce, Z. Swieżawskiej - Chyrzyna, Polskiej Akademii Umiejętności i wielu drobnych prywatnych właścicieli.

  Lasy obecnego Nadleśnictwa Krasiczyn były własnością ziemskich właścicieli takich jak: księcia Leona Sapiehy, J. Pawlikowskiego - Kniażyce, W. Chwapil - Krzeczkowa, majątek Mielnów - Chołowice, dr F. Drużbackiego - Prałkowce, majątek Grochowce, Z. Swieżawskiej - Chyrzyna, Polskiej Akademii Umiejętności i wielu drobnych prywatnych właścicieli. Lasy te zostały upaństwowione na podstawie przepisów o przeprowadzonej reformie rolnej i innych przepisów nacjonalizujących lasy do roku 1958.
Z upaństwowionych lasów utworzono dwa Nadleśnictwa: Krasiczyn i Hołubla podległe Rejonowi Lasów Państwowych w Przemyślu. Po zmianie struktur od 1958 r. Nadleśnictwa te weszły w skład Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w Przemyślu.
Po reorganizacji nadleśnictw w 1972 r. z dwóch wymienionych nadleśnictw utworzono Nadleśnictwo Krasiczyn z obrębami Krasiczyn i Hołubla.
W 1975 r. po zlikwidowaniu OZLP Przemyśl Nadleśnictwo weszło w skład OZLP w Krakowie.
 

 

 

Powierzchnia ogólna Nadleśnictwa Krasiczyn według stanu ewidencyjnego na dzień 01.01.2008 r. wynosi 16.098,08 ha.
Lasy Nadleśnictwa Krasiczyn wg regionalizacji przyrodniczo-leśnej położone są w VIII Krainie Karpackiej i 2 Dzielnicy Pogórza Środkowobeskidzkiego, w Mezoregionie Pogórza Przemyskiego – obręb Krasiczyn i Mezoregionie Pogórza Ciężkowicko-Dynowskiego – obręb Hołubla.
Głównym gatunkiem w drzewostanach Nadleśnictwa Krasiczyn jest buk, którego udział pod względem powierzchniowym i masowym jest największy i wynosi odpowiednio 40,2% powierzchni i 42,5% masy. Drugim gatunkiem, którego udział w powierzchni i masie nieco ustępuje bukowi jest jodła (18,3% powierzchni i 17,7% masy). Sosna zajmuje 14,0% powierzchni i 14,1% masy, dąb 9,2% powierzchni i 10,5% masy, grab 6,3% powierzchni i 5,1% masy. Pozostałe gatunki (m.in. modrzew, świerk, jawor, jesion, brzoza, olcha, lipa, osika) zajmują łącznie 12,0% powierzchni i 10,1% masy


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Nowy rezerwat przyrody w Nadleśnictwie Lesko

Nowy rezerwat przyrody w Nadleśnictwie Lesko

W sierpniu Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Rzeszowie utworzył nowy rezerwat przyrody obejmujący ponad 200 hektarów starodrzewu na terenie Nadleśnictwa Lesko. Nowy rezerwat nosi nazwę „Przysłup” i położony jest w paśmie Gór Słonnych, w leśnictwie Manasterzec, w okolicach miejscowości Manasterzec.

- Wyjątkowość tego obiektu polega na tym, że jego znaczną część stanowi dobrze zachowany tzw. wariant wilgotny buczyny karpackiej z okazami wiekowych jaworów. Plany objęcia ochroną rezerwatową tego fragmentu lasu sięgają lat 80. XX wieku, stąd leśnicy szczególnie dbali o drzewostany położone na terenie projektowanego rezerwatu – zaznacza Zbigniew Pawłowski, nadleśniczy Nadleśnictwa Lesko. - Między innymi w 2016 roku jego teren uznano jako ostoję ksylobiontów, a więc organizmów związanych z martwym drewnem.

Dokładna powierzchnia wzięta pod ochronę w rezerwacie „Przysłup” to 213,12 ha – to teren wyjęty spod ludzkiej ingerencji, nie prowadzi przezeń żaden szlak turystyczny. Jest to już drugi taki obszar w paśmie Gór Słonnych na terenie Nadleśnictwa Lesko, bowiem w 1996  roku powołano rezerwat „Dyrbek” o powierzchni 130,13 ha niedaleko Bezmiechowej Górnej.

Pasmo Gór Słonnych, jako część wyższej jednostki fizjograficznej, tj.  Gór Sanocko-Turczańskich, zaliczane jest do Prowincji Karpat Wschodnich.

Obecnie na terenie Nadleśnictwa Lesko znajduje się 8 rezerwatów przyrody, a ich łączna powierzchnia wynosi 892,29 ha, co stanowi 5 % lasów nadleśnictwa. Świadczy to z jednej strony o dobrej kondycji drzewostanów i ogólnie dobrym stanie lasów na zarządzanym terenie, a z drugiej objęcie ochroną ustawową daje gwarancję zachowania najcenniejszych fragmentów przyrody równolegle z racjonalnie prowadzoną gospodarką leśną na pozostałym obszarze.

Tekst i zdjęcia: Wojciech Jankowski